aRtıK sOkAğA ÇıKaBilirSin

 

 

 

           
 
 
 
 
                                     Evine çağırdın ilkyaz sevinçlerini 
                                              çocukluğuna
                                    Yırtıldı gözlerin, içine hayat doldu
                                                              o karanlık ışık...
                     Yükün yok
                             artık her sabah hoyrat bir özgürlük uyandırıyor seni...

                                           Kalbinde herşey eşitlendi
                                           Haz ve sıkıntı
                                           Boşluk ve güven 
                                           Hasret ve ölüm
                              Gözlerine hastalıklı bir güzellik geldi

                          Şimdi acı çeken yanınla bile alay ediyorsun...

                                              Kalbine çağırdın herkesi
                                    Kendini bile
                                                         Artık sokağa çıkabilirsin
                                  Ömründen düştün kendini
 
                                                                                              CEZMİ ERSÖZ

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !